Odniosłam się do tego wpisu.Kikimora pisze:Jasne, ze w naturze drapieżnik nic sobie nie ugotuje, chyba że z ludzkich śmieci coś podkradnie.
Z gotowanej marchwi pies przyswoi beta karoten. Pod warunkiem jak w posiłku jest oczywiście olej. z surowej przyswoi tyle co nic.
Hmm... Ja izolowałam na zajęciach betakaroten poprzez destylację i ekstrakcję, a to się wiąże z gotowaniem i sporymi temperaturami, więc nie zgodzę się, że go tam nie ma po gotowaniu.isabelle30 pisze:Kikimora - akurat obecność tłuszczu do przyswojenia witA (beta karoten) jest niezbędny bez dwóch zdań - wszak to witamina w tłuszczach rozpuszczalna.
Mi chodzi tylko o to, że z tej gotowanej marchwi nikt nie przyswoi beta karotenu bo go tam już dawno nie ma.
Podczas gdy w przytoczony cytacie napisałaś wyrażnie - z gotowanej marchwi łatwiej przyswoić betakaroten. Ta część tej wypowiedzi nie jest prawdziwa
Nie powiedziałam, że jest lepiej, czy gorzej przyswajalna, jednak nie można powiedzieć, że po gotowaniu b-karoten wyparowuje z marchewki (straty owszem są)isabelle30 pisze:Ale wytłumaczcie mi proszę w jaki sposób witamina może być lepiej przyswajalna z czegoś co zostało poddane wysokiej temperaturze długi czas, lepiej niż z czegoś świeżego. Tym bardziej - jeżeli chodzi o zwierzaka któremu ewolucja i natura dała umiejętność czerpania wszystkiego co potrzebne z pokarmu nie poddanego żadnej obróbce
Tutaj jest ładnie opisane jakie są straty podczas przechowywania i gotowania różnych warzyw: http://www.pjlss.edu.pk/sites/default/files/63-67.pdf
. Nie gniewajcie się dziewczyny na stara Kikimorę 
. Karoten będzie mi się śnił po nocach.Wielki grzech uczyniłam. Idę odbyć pokutę i posypać sobie głowę popiołem. Suszu nie wywalę. Włożyłam w niego serce me swoje.
