scarletmara, jest sporo przepisów na paleo naleśniki
Ja mam taki sentyment do gofrów i udało mi się znaleźć przepis, z którego wychodzą gofry prawie tak dobre jak "standardowe".
Co do samej diety (choć osobiście nie lubię tego słowa, wolę mówić, że zmieniłam sposób żywienia), to rzeczywiście na początku było ciężko. Ja z żywienia standardowego przeszłam właściwie z dnia na dzień na paleo/LC (akurat u mnie metody krok po kroku niezbyt się sprawdzają), fajne było to, że zaczęłam zrzucać "boczki"
co dodawało mi motywacji, niefajne to, że byłam słaba, ciągle spałam itd. Ale to już dawno mam za sobą. Jedyne, z czego nie zrezygnowałam od razu, to nabiał - za to się wzięłam dopiero ostatnio, teraz jem tak raz na 2 tygodnie jakiś twarożek, czasem śmietanę. Dopóki stosowałam się dosyć mocno do zasad, to było całkiem nieźle, był taki czas, gdy w ogóle nie miałam ochoty na pieczywo, pączki i inne takie. Potem niestety sobie trochę poluzowałam i głód węgla wrócił... Najgorzej właśnie jak się pojedzie na parę dni do rodziny, która nie dość, że wciska człowiekowi ziemniaki i kanapki, to jeszcze wszystko przyprawia jakimiś wegetami itp. i to jest po prostu niesmaczne
Arora, każdy przechodzi to w jakiś inny sposób, więc chyba musisz po prostu spróbować i zobaczyć jak to będzie u ciebie. Jak nie spróbujesz, to się nie dowiesz
), no i to mi też psychicznie dużo ułatwia. Mam czasem chętkę na pączka w środku tygodnia, ale jak sobie pomyślę, ile już osiągnęłam i o ile lepiej wyglądam, to mi się już tego pączka w sumie odechciewa... 
węgli 
Pocieszam się jednak, ze chociaż coś dla siebie zrobie i w jakimś stopniu ograniczę zło.
i nie można!! na kazdym kroku coś się czai... a człowiek musi mieć oczy dookoła głowy 