Tak jak już wielokrotnie, wymijająco zapowiadałam - nasza rodzina powiększyła się dzisiaj o małego, puchatego mięsożercę
Zoltan (właściwie Biały Bratek Koc-Pol Cat*PL), moje kocie marzenie
, przyjechał dzisiaj z nami do domu. Całą drogę płakał (poza momentami, kiedy staliśmy w korku - w korku mu się podobało :P).Na miejscu od razu wyszedł z transportera, z podniesionym dumnie ogonem zwiedził mieszkanie, obwąchał wszystko i... zabrał się do zabawy
. Dokładnie, wielokrotnie zamordował wędkę i kicker, a potem poszedł spać.W tak zwanym międzyczasie rozwalił system swoją przeuroczą inteligencją: przyszło kocię do kuchni - już nie bojąc się włączonej fontanny - chwilę pochłeptał wodę. Usiadłam obok niego i mówię: "Zoltan! No powiedziałbyś mi chociaż, czy ta mieszanka jest jadalna...", na co kotek spojrzał wymownie i... zaczął wylizywać miseczkę z moją barfną "zupą z trupa"
Liznął na serio tylko troszeczkę, ale i tak byłam pod wrażeniem! (No i później oblizywał pycholek tak, że wróciła mi wiara w moje zdolności kocio-kulinarne)
Na razie tyle. Spróbuję wrzucić kilka słodkich fotek
Poluję na wędkę
Odpoczynek po polowaniu
i śpi
A na koniec pokażę Wam jeszcze moją "zupę z trupa" <3:
W przygotowaniu
i już w zamrażarce
Nie jest tak źle, jak pierwotnie sądziłam, ale i tak kocie jedzenie zajmuje więcej miejsca w tej małej zamrażareczce, niż ludzkie żarcie
.
. I po zamknieciu woreczka rozplaszczaj je starannie - więcej się do zamrażalki mieści, łatwiej się rozmraża i (jeśli ktoś cierpli na chroniczną sklerozę 
) można łatwiej ułamać porcję "na szybko" jak zapomnisz wyjąć nową mieszankę 
.
tylko z rozpłaszczaniem tak średnio mi to wyszło (choć bardzo się starałam) - myślę, że to kwestia wprawy, chociaż mój Mąż już coś przebąkiwał o pakowarce próżniowej 
.
tam wybitnie mu się podobało - no i kiedy biega jak szalony, to ślizga się na panelach (przez te słodziaśne futrzane kępki na łapeczkach).
