Od wielkiego dzwonu dostaną puszkę Grau albo Granapet i to wszytko. Barfa wcinają aż miło popatrzeć.Ejzo mimo przebytej choroby ma się bardzo dobrze. Nie wiem, czy to zasługa leczenia czy Barfa, ale problem z luźnymi qupami już nas nie dotyczy. Mam nadzieję, że tak już zostanie.
Ejzo to prawdziwy diabeł, wulkan energii. Potrafi nie spać całą noc i rozrabiać, co oznacza również dla nas nieprzespaną noc. Oczywiście bydlę prześpi sobie cały dzień a ja w pracy snuję się jak zombie. Bawimy się z nim godzinę wieczorem, czasami dwie, czasami trzy, bawi się z nim Raster. Mimo to potrafi w nocy skakać po ścianach. Dosłownie. Skacze na futrynę i tak wisi jak kot - pająk przez kilka sekund. Raban robi niesamowity. Dobrze, że pod nami mieszka para staruszków, którzy niedosłyszą.
Bieganie po meblach i gryzienie w nogi to standard. Czasami jeszcze zbierze mu się na przytulani. Wstaję, biorę dziada na ręce i kładę się z nim do łóżka. Czasami ze mną zaśnie, czasami biegnie rozrabiać dalej.
Ejzo ma teraz jakieś 9 miesięcy - chyba najbardziej zwariowany wiek dla kota. Całe szczęście jest już wykastrowany. Maleństwo waży już ze 4 kilo.
Myślę, że odnalazł by się w domu z ogrodem. Ja niestety mieszkam na razie w bloku. Kot jest takim kozakiem tylko na swoim terenie. Po wyjściu z mieszkania zamienia się w wystraszoną kulkę. Chociaż coraz bardziej ciekawską. Jest z nami od 13 stycznia, więc ładny kawałek czasu już razem przeżyliśmy.
Mimo, że chciałam mu na początku szukać innego domu, to cieszę się, że tego nie zrobiłam - przy jego problemach musi być na diecie - czyli Barfie, bo jak na razie to najskuteczniejsze rozwiązanie. Wydatki związane z leczeniem, jego nocne wariacje mogłyby doprowadzić kogoś do szału - ja czasami mam ochotę go eksmitować do piwnicy.
Jutro postaram się wstawić jakieś nowe zdjęcia
