Rufus, lat około 4,5 - ONk z wsobnej hodowli, zawitał w naszym domu (to znaczy został zakupiony
) na skraju śmierci głodowej, z ciężką anemią, niedowidzący, niedosłyszący, zapchlony i pogryziony do granic możliwości, z niedorozwojem nerki, pęcherza, dysplazją... Na początku zachowywał się jednak w miarę normalnie - weterynarz stwierdził, że był na sterydach... Oczywiście, że widziałam, że jest z nim coś nie tak ale to była miłość od pierwszego wejrzenia a Ruf zaraz po moim przyjeździe i otwarciu drzwi samochodu wskoczył do środka (potem musiałam go przepraszać, bo na początku go wygoniłam i się obraził 
). Ruf od początku był waleczny - głównie rzucał się na swoje odbicie w szybie balkonowej, wszystkie dzieci (myślę, że to przez dużą ilość dzieci na tej hodowli), każdego obcego, który miał czelność się do mnie zbliżyć...
Wcześniej miałam wyżełka, który po prostu musiał codziennie zrobić wiele kilometrów, żeby żyć (ktoś, kto zna te psy wie o czym mówię). Pierwszy spacer z Rufem do lasu - to był dla mnie szok. Odpinam karabińczyk - pies stoi, idę - pies idzie za mną depcząc mi po piętach, biegnę - pies podkula ogon i mnie goni, wracamy do domu - pies ciągnie jak wariat, wpada do domu z wciąż podkulonym ogonem, zakręca w stronę sypialni a ja widzę, że podnosi mu się ogon, wchodzę za nim - pies z podniesionym ogonem wącha swoje posłanie. Ten spacer to był szok również dla niego...
Na pierwszej wizycie weterynarz pytał czy nie chcę go uśpić.. Potem wielokrotnie ryczałam jak głupia, że tak byłoby lepiej dla niego bo się męczy a ja byłam po prostu okropną egoistką... Zgłosiłam wszystko Animalsom, Straży dla Zwierząt... bez odzewu... A tam został jeszcze brat Rufusa...
Leczenie trwało ponad rok - prawie codzienne kroplówki, leki, zastrzyki, operacja... I ciekawostka-sama z siebie, nie słysząc o BARFIE dawałam mu surowe mięso, żeby się odbudował. A jak się dobudował to przestałam i przeszliśmy najpierw na karmę, potem na gotowane. Mięso odstawiliśmy całkiem bo po zjedzeniu miał mocznik we krwi... Potem natknęłam się na barf - ale co? Mięso było złe... Ryby i gotowany ryż - na tym żył... Jak patrzę teraz na niego to się zastanawiam jak on to przetrwał i dlaczego mnie nigdy nie pogryzł... Ale przecież doszły alergie, nie wolno było nic innego - straszne rzuty: wygryzione do mięcha placki na skórze, krew się lała, tuż przed przejściem na barf prawie wyłysiał...
Od jakiegoś miesiąca przypominały mi się jakieś informacje o barfie, same z siebie wyłaziły na powierzchnię. Pewnego dnia patrząc na Rufusa - wyłysiałego szkieletora o zapadniętych bokach, wyłysiałego do alergii - dojrzałam
. I, żeby się nie rozmyślić, tak jak stałam pobiegłam do mięsnego (dobrze, że już zdjęłam piżamę:)). Po drodze tłumaczyłam sobie, że przecież jak będzie problem to najwyżej znowu pójdziemy na kilka kroplówek i wrócimy do ryżu i ryby aż.... STANĘŁAM PRZED LADĄ CHŁODNICZĄ I DOTARŁO DO MNIE, ŻE OD DWUDZIESTU PARU LAT NIE KUPOWAŁAM MIĘSA, JESTEM WEGETARIANKĄ IDEOLOGICZNĄ I TO CO MAM ZROBIĆ JEST RÓWNOZNACZNE ZE ZLECENIEM MORDERSTWA!!! A POZA TYM KOMPLETNIE NIE WIEM CO POWINNAM KUPIĆ. Jakiś złośliwy duszek szeptał, żebym wróciła do domu i najpierw sobie poczytała co i jak. Ale ja już stety albo niestety mam taką naturę, że jak coś postanowię to nie ma bata. Po długotrwałym, bezmyślnym wgapianiu się w ladę pod zniecierpliwionym okiem sprzedawczyni wskazałam ręką uda kurze i wykrztusiłam: "dwa"... Potem gołymi, drżącymi ręcami:) wyrywałam z nich długie kości, bo przecież mogą psu uszkodzić żołądek 
. Rufus zjadł jakoś tak powoli i poszedł się położyć... Spał cały dzień... Cztery dni psa "nie było w domu". Jadł i spał... Po czterech dniach zaczął odżywać i okupować kuchnię. Modlił się do lodówki - siadał i zastygał jak sfinks... A ja z przerażeniem w oczach czytałam i czytałam - o uboju, o zesztywnieniu pośmiertnym, o różnych częściach ciał zwierząt... Poznałam wszystkie sklepy mięsne w okolicy i co oferują. Trochę jak rozdwojenie jaźni 
Obecnie:
Dziwne 
ale nic złego się nie dzieje... Dokładnie miesiąc na barfie... Wyniki - 100 proc normy... MIĘSO NIE SZKODZI!!!! BO CO??? Bo surowe a nie gotowane??? Ktoś umie to wytłumaczyć??? Zgłupiałam od tego doszczętnie.... Skóra - trochę czasami zaczerwieniona, troszkę się drapie ale nie robi sobie przy tym krzywdy... O CO CHODZI??? 
Ja tymczasem dostałam "mięsnego szału", nawet znalazłam w Lublinie kobitkę do wspólnych zakupów w As-polu. W środę dostawa
Będą żołądki wołowe 
ale bez treści 
Myślę o jakiejś ubojni, żeby trochę taniej bo Ruf je za trzech:) Ale chyba nie jestem jeszcze gotowa na zwalenie 30 kilogramów mięcha na stół i porcjowania go z tasakiem... tu jakiś ogonek, tam raciczka, tu mózg... Obecnie mam problem z kurzymi łapkami - te pazurki, są zbyt dosadne... Może dojrzeję...:) I kupię zamrażarkę:)
Owszem, nie mówię, że nie ma żadnych problemów. KOŚCI. Ciągle coś jest nie tak. Ale i Ruf
i ja uważamy, że są potrzebne. Po wczorajszym wielkim czymś z indyka (chyba udziec ) z wielgachną, grubą kością nie mógł się załatwić. Dziś dałam mu kefirek z naparem z kminku i kolendry. Poszły ładne, małe bobki. Może jakoś tak, tą metodą damy radę:) Mój chudzielec najpierw przytył troszkę, potem schudł. Oczywiście - panika :) Ale po odrobaczeniu znowu trochę nabrał
Nie ważyłam go jeszcze ale na moje oko jest już ponad trzydzieści kilo a NIDY tyle nie ważył. Oczywiście, nie wygląda jeszcze na "atletycznego ONka o lśniącej skórze" ale nadzieja jest. I jakiż on szczęśliwy . Ogon w górze, BIEGA na spacerach a do tej pory - w porywach - truchtał. Budzi mnie rano jak szczeniak Obecnie czytam o ziołach przeciw alergii, na razie dodaję napar z rumianku do wody, nie bardzo lubi ale co ma zrobić jak pić się chce:). Planuję też "opryski" (zamiast kąpieli) z mieszanek ziołowych. Jak pomogą to napiszę co i jak:) Chociaż wszyscy weci mi mówili, że zioła na psy nie działają... Ale mówili też, że najlepsza jest karma
I sterydy (od których Ruf mało nie zszedł...) Wielkie, przeogromne podziękowania dla wszystkich, którzy wbrew wszystkim:) prowadzą to forum, pomagają i wspierają.
- to od Rufusa:)Zdjęcia Rufa zrobione około tygodnia temu:
SUPLEMENTY