Szczyl ma aktualnie 11 miesięcy i od małego karmiony był bezzbożówkami (Orjen, Purizon, TOTW). Każdą z tych karm jadł chętnie na początku, a potem robił łaskę, że w ogóle podchodził do miski - ot, niejadek.
Oto i szczyl w majestacie swym:
IMG_5347 by myheartchakra, on Flickr[/img]Czasem w formie gryzaków dostawał szyjkę indyczą, kurze łapki, suszone żwacze, penisy wołowe...Surowym mięchem pluł dalej niż widzi. Na razie wciąż się z tym zmagam.
Szczyl waży 22 kg, prowadzimy dość aktywny tryb życia (planujemy zrobić z niego psiego sportowca - ma jakieś tam predyspozycje do frisbee, a obedience robię ja, z zamiłowania). Wg obliczeń wyszło mi, że powinien dziennie dostawać 660g jedzenia, planuję to podzielić na dwa posiłki.
Zaczynamy kursem standardowym, dzień głodówki za nami, przed chwilą (głównie dlatego, że głód mu z oczu wyglądał i chodził po domu i smęcił, że głodny, że umiera, że żołądek przeżera...) dałam mu pierwszą porcję żwaczy ( około 250g). Wciągnął nosem, co cieszy mnie niezmiernie, szczególnie, że delikwent znany jest z dość wrogiego stosunku do wszelakiej surowizny. Może to kamień milowy?
Mam dokumentację zdjęciową, ale w jakości parszywej, bo robione telefonem a dziś u nas ponury październik słotny.
W każdym razie na tą chwilę wygląda sprawa obiecująco, kolejna porcja rozmraża się na lodówce (na lodówce, gdyż na blacie niebezpiecznie kusiła wyżej wymienionego :P).
A tutaj krótka historia obrazkowa (od momentu przyjścia paczki ze żwaczami do wyzerowania michy):
"Wiem co masz na blacie"
"O tutaj o!"
"Mogę już jeść, czy jeszcze zdjęcia robisz?"
Michy po :)
Olał pełną michę i poszedł sobie. Więc ja również olałam, będzie miał na później. No ale nie sądziłam, że takie "pyszności" również zostaną zignorowane... 
Chyba zapach barfa przyciągnął tego kota do Was 
