Jeszcze w czasach gdy była w domu klatka po świniaku - zgarniałam biedaków z naszego parku. Jakoś serce mi się rozpadało na kawałki gdy po całodniowym festynie - i po wycieczkach tirów po tranikach wieczorową i nocną porą widywałam jeżowe placuszki rankiem ....
Po zgarnięciu biedak poddawany zostawał prysznicowi - zawsze mnóstwo pasożytów zostawało wypłukiwane. Potem oględziny stanu ogólnego, na koniec do klatki w sianku, żarcie(Brutusowe mięcho) i miska z wodą i na balkon - z drzwiami szczelnie zamkniętymi... I tak tupał tak głośno i się tam tak miotały Baltazary (bo zawsze dostawały takie imię) - że go było słychać.
Zawsze zgarniałam w piątek - w sobotę wyjazd do lasu do Choszczówki...
Gdybym miała ogródek - jeż mógłby sobie tam mieszkać. W domu? Nigdy przenigdy! To straszliwie hałaśliwe stworzenie jest.
Brutus na widok jeża leci, zatrzymuje się, wącha z daleka i odchodzi. Nic ciekawego...



Nawet takiego gościa raz mieliśmy


i to był prawdziwy horror!