Witajcie moi mili :) Długo przymierzaliśmy się do BARFa mając wiele obaw. Jedne pojawiały się stąd, że jestem wege i musiałam wiele w sobie przełamać, żeby móc się zająć robieniem mieszanek. Nadal nie czuję się z tym komfortowo, ale czego bym nie wymyśliła, to koty przecież nawet w suchej karmie jedzą mięso. Póki co zdecydowałam się na indyka - świadomość, że miał godne warunki życia trochę mnie uspokaja. Zdecydowaliśmy się na surowe ze względów na zęby naszych kotowatych (niestety połykają suche, aż miło) i układ moczowy (odkąd mają fontannę nie piły mało, ale porównując ilość kul sikowych w kuwecie - teraz pochłaniają więcej wody, niż kiedykolwiek wcześniej). Mam nadzieję, że barf będzie im służył - w końcu robię to dla nich :)
O oto Osobowości, o których mowa:
Fiodor - miłośnik chrupek Tejsta i tuńczyka. Do momentu, kiedy chrupy przestały być dostęne cały czas nie tykał żadnego innego pożywienia. Orijen? Purizon? Mokra Bozita, Miamor? Bleeeeh. Przeszedł w krótkim czasie ogromną zmianę - z coraz większą chęcią je mięso (dosmaczane jeszcze trochę gotowym mokradłem), choć skóry go jeszcze brzydzą i wypluwa ;)

I Scherlock:
Kot <zjemwszystkonawetczipsy>. Domowy wścibiacz nosa w ludzkie jedzenie ;) Zje wszystko bez marudzenia, choć mieszanki preferuje nad wszystko inne ;) Osiągnął umiejętność jedzenia z dwóch misek naraz - i swojej i Fiodora ;) Do miski kłusuje, podskakując doopką ;)

