A teraz jak pies dostaje mięsko to po każdym posiłku ma czkawkę tak szybko pochłania. To trwa chwilę i zaraz przechodzi. Kuponki robi wzorcowe. Porcje w kalku wychodzą niby 140 gram, ale ja daję 2 razy więcej (10% wagi ciała) w 4 posiłkach, a i tak sunia patrzy na mnie jak na kata, że nie chcę dać więcej. Myślałam, że jeżeli dam jej porcję niepokrojoną to ona trochę zwolni i trochę się pomęczy... Gdzie tam! 60 gram luzowanego uda kuraka ze skórą zniknęło na 3 kęsy w niecałe 10 sekund (dawane z ręki, bo bałam się że się udławi). Serio, z zegarkiem w ręku! A byłoby pewnie jeszcze szybciej gdybym nie trzymała tego kawałka. Na kolację dostała znowu pokrojone na drobne kawałeczki i posypane mieloną skorupką z jajka. Wsunęła też szybko, ale przynajmniej wiem, że się cudak nie udławi. Jak sobie poradzić z taką łapczywością? Chciałabym jej dawać jak najszybciej kości, ale przy takim pochłanianiu, boję się że zrobi sobie krzywdę. Na razie plan mam taki, że ją troszkę przetrzymam na tym mięsku samym i będę jej kroić, bo wtedy to idzie odrobinkę wolniej i dodawać skorupki z jajek raz dziennie, a jak się przekona, że nikt żarełka nie podbiera i można się "podelektować" to zacznę wprowadzać mielone kostki. Co o tym myślicie?
problem łapczywości chyba właśnie ustąpił innemu 
Raniutko po przebudzeniu poszedł malutki pawik, ale nie taki niestrawionym, tylko taką białą śliną (soki żołądkowe?) Podejrzenie padło na skorupkę jajka albo że głodomór jest po prostu bardzo głodny. Pokroiłam jej mega dużą porcję kurczaka ze skórą. Petra podeszła do miski z ochotą, polizała, wzięła jeden kawałeczek, odeszła od miski i pogryzła, potem drugi tak samo i na tym koniec (to max. jakieś 7-10 gram). Po kolejnym podejściu do miski aż ją otrzepało i odrzuciło od żarła 
Resztę zostawiła i nie rusza wcale od ponad godziny. Ponieważ nie byłam w stanie stwierdzić czy pies się wreszcie nażarł i ma chwilowo dość czy po prostu jej ten kurak nie podchodzi, dałam jej odrobinkę łaty wołowej wczoraj kupionej (też jakieś 10-15 gram), posiekane. Zjadła ze smakiem z ręki, ale już zupełnie bez łapczywości. Teraz leży sobie jakaś taka osowiała bez ochoty na zabawę 
, ale będę ją pilnie obserwować. 
Jeżeli nie opiszę jak poszło to znaczy, że mam odgryzione paluchy i nie daję rady klepać w klawiaturę 
Wcześniej już odzyskała humor i szalała jak jeszcze jej się nie zdarzyło dotychczas. Czekam z niecierpliwością na wieczorny kuponek żeby sprawdzić czy się poprawiło. Efekt po kostkach to chyba dopiero w porannej, nie? 
W poniedziałek jesteśmy u weta to się tym zajmiemy.
Ciekawe jak Petra poradzi sobie z trawieniem kości, do veta walczyc z robalami.
Dzisiaj pałeczka będzie też z ręki, a jutro dostanie kawałek tchawicy - będzie zachwycona. 
