Już uzupełniam opis, wrzucam zdjęcia. Wczoraj posta napisałam z telefonu, więc zdjęcia już sobie darowałam :)
Najpierw Timon:
3 letni wykastrowany kocur, obecnie trochę już grubszy niż na tym zdjęciu :) Zazdrośnik straszny, pieszczoch i jednocześnie temperamenty chłopak. Wszystkożerny, czego mu się nie poda to zjada bez grymasów <no może oprócz suchego PONa>. Bez większych problemów zdrowotnych <odpukać> do tej pory, weta widzi tylko przy okazji szczepień i odrobaczania.
Pomimo kastracji, czasami zachowuje się jakby znaczył teren zwłaszcza w kuchni i łazience- jednak żaden zapach nie pozostaje po tym jego machaniu ogonkiem, ani nie widziałam żeby rzeczywiście coś "strzelało"
Za surowe mięsko, szpinak i oliwki dałby się pokroić.
Czas go odchudzić, sierść również zrobiła mu się jakaś tak szorstka i mało lśniąca, a poza tym boję się że jednak za mało pije w stosunku do zjadanych chrupek, więc czas najwyższy zabrać się za zmianę nawyków żywieniowych.
Cała trójca: od lewej Timon, Kitchen i Zosia[*]
Kitchen to kot mojej przyjaciółki, chociaż jakto śpiewała Majka Jeżowska "wszystkie koty Nasze są". Brat Timona, również kastrat i straszna gadułka :) Jedyny problem jaki ostatnio z nim wyniknął to sikanie poza kuwetą, w jednym miejscu przy drzwiach wyjściowych. Raz na jakiś czas zostawia tam kałużę, muszę zwrócić uwagę w jaki sposób się załatwia czy nie jest spięty np.
No i Zosia, która w Wielkanoc odeszła po cieżkiej i długiej walce z chorobą. Pomimo tego, że najmniejsza z nich to najstarsza. Przywiozłam ją ze wsi, jak zobaczyłam w jakim jest stanie i jakie ma warunki to nie mogłam jej tak zostawić. Roczny wtedy kot był wychudzony, zaniedbany i z uzębieniem kociej staruszki. Zrobiliśmy porządek z ząbkami i przez pół roku był spokój, później następna półtora roku to ciągła walka, a to ropień i koleje zdejmowanie kamienia, a to biopsja węzłów chłonnych bo były jak śliwki, regularne badania krwi bo hematokryt momentami był strasznie niski, wręcz kwalifikujący do transfuzji, a to chorą wątroba wylazła więc usg itd.itp. Dzięki Zośce umiem kotu zrobić zastrzyki, zmierzyć temperaturę a także znam chyba wszystkie sposoby na wciskanie tabletek. Była najcudowniejszą koteczką na świecie, mega miziastą, rozmruczaną i nie odstępującą Nas na krok.
No i Tusek, który obecnie jest u Nas na tymczasie.
6 tygodniowe maleństwo, uratowane przez Jedną z warszawskich Fundacji. Jak to maluszek, wymaga nieustannej czasami uwagi gdyż rude potwory trochę się go boją i niezbyt są skore do większych zabaw, więc upatrzył sobie moje dłonie i stópki jako idealny materiał na naukę polowania:) Z Tuskiem w domu jest jak z dzieckiem <a może to ja przesadzam> pilnuję żeby mniej więcej co 2-3h jadł, masuję brzuszek delikatnie żeby się wypróżniał, latam za nim i wkładam co jakiś czas do kuwety no i staram się z nim bawić, a także dać dużo czułości.
uwielbiam czarne koty mają w sobie magię 
tak podziwiam i podziwiam