Hmmm... Annie, Twoja kicia jest już duża i złe nawyki jej się utrwaliły, ale myślę, że nie jest za późno, by z niej to wykorzenić :) Po prostu, kiedy zacznie drapać podczas zabawy, natychmiast tę zabawę przerwij, mówiac stanowczo "nie wolno", "nie drap", "nie gryź" i daj jej znać, że to sprawia Ci ból. Jęknij sobie, czy co tam chcesz. Kot musi to wiedzieć :) Po czym wyjdź z tego pomieszczenia, gdzie jest Gracja. Niech chwilkę zostanie sama. Na pewno nie będzie to łatwe, bo kicia nie jest przyzwyczajona do czegoś takiego. Musisz uzbroić się w cierpliwość.
A co do stop, to po prostu gdy zacznię Cię podgryzać, klaskaj w dłonie możliwie blisko kici mówiac zwykłe "apsik", gdy kot broi i koniecznie "nie wolno", "to boli". Jeżeli to nie poskutkuje, to przygotuj sobie butelkę ze zwykła woda, taka z rozpylaczem i kiedy Gracja znowu uweźmie się na Twoje nogi, po prostu psiknij na nia ta woda kilkakrotnie i zawsze mow dobitnie "nie wolno". Mam nadzieję, że to pomoże, tylko właśnie z racji wieku kotki i faktu, że do tej pory tolerowałaś takie jej zachowanie, obie potrzebujecie czasu i cierpliwości, by to zmienić. Koty sa madrzejsze niż ładniejsze i np. mój bardzo dobrze wie, co oznacza "nie wolno", chociaż często to zupełnie ignoruje.
Nie słyszałam metody o mizianiu kocia łapka po twarzy. Wczoraj ja wypróbowałam. Mogłam się tak miziać, dopóki kotu to się nie znudziło, a Leo nie wycignał pazurków :)
Często natomiast miziam go twarza po łebku, po boczkach, gdzie popadnie. Robię mu tak od małego. Oczywiście wtedy, kiedy już się wygania i wybaraszkuje i już ma ochotę poodpoczywać i pospać. Wtedy zazwyczaj układa się na swoich poduchach, a ja go tak miziam. Od razu zaczyna mruczeć i kiedy ma już dość, odpycha moja twarz któras z łapek. Oczywiście nie wysuwa przy tym pazurków. Albo takie mizianie przechodzi w ssanie moich palców, czego Leo domaga się kilka razy dziennie, choc już jest dużym kotem.
Kiedyś, gdy się z nim bawiłam (uwielbia, kiedy go ganiam), a on przysiadł na podłodze, ja się nad nim pochyliłam i coś do niego mówiłam. Nagle kot skoczył i pacnał mnie obiema łapkami po obu stronach twarzy i uciekł. Gdyby wysunał wtedy pazurki, oj nie wiem, co bym miała na twarzy... Na szczęście były to tylko łapki.
Nie dalej, jak kilka dni temu, podczas zabawy strasznie się rozjuszył, tzn. przestał kontrolować swoja dzika nature. Leo jest bengalem F1 i ta półdzikość zawsze będzie się w nim odzywać. I tak nadziwić się nie mogę, że tak bardzo okazuje łagodność i przywiazanie do człowieka (a zwłaszcza do mnie
). Podczas zabawy zaczał kłaść uszy po sobie i rozczapierzać łapki, ale pazurów jeszcze nie wyciagał. Zaczał próbować delikatnie podgryzać moja rękę, przykładajac do niej zabki. Nadal się z nim bawiłam, ale zaczęlam spokojnie do niego mówić; "nie wolno, nie drap, nie gryź". To go powstrzymywało. Kto wie, czy gdybym nie reagowała w ten sposób, kot w końcu mocniej zanurzyłby swoje kiełki w mojej ręce, ale nie mam ochoty tego testować :) U mojego kota takie położone uszy i niesamowicie zwężone źrenice nie wróża nic dobrego. Zwłaszcza, gdy on perfidnie patrzy mi w oczy. To znak, że kot po prostu musi się wyżyć. Podczas zabawy z innymi kociakami nie byłoby z tym problem, ale kiedy pozostaje człowiek, któremu ból sprawiaja ostre zabki i pazurki, to już jest problem. W takich sytuacjach, by uniknać, by kot wyżył się na mnie, zawsze odwracam jego uwagę i rzucam mu jakaś jego pluszowa zabawkę. On natychmiast rzuca się na nia i bez hamowania swoich dzikich kocich impulsów, zaczyna ja drapać, gryźć, kopać itd. Takie sytuacje w zabawie ze mna należa do rzadkości, ale się zdarzaja i muszę wiedzieć, jak na to zareagować. Ty też musisz nauczyć się odczytywać sygnały swojej kotki, bo w każdym kocie drzemie mały dzikus :)
A teraz dla poprawienia humoru opiszę Ci pewna sytuację, gdy Leo miał może z pół roku. Otóż kociak chodził sobie po oparciu kanapy, a mój maż, jak zwykle, siedział rozwalony na kanapie, cały pograżony w swoim iphoniku i o bożym świecie nie wiedziac. Ja akurat byłam w pewnej odległości od moich "samców", odwrócona do nich przodem i wszystko mogłam świetnie obserwować, tym bardziej, że za kanapa mamy półkę z wielkim lustrem, a na tej półce stoja różne pierdoły, a kotek lubił sobie tam wskakiwać i coś stamtad zrzucić. Zawsze go stamtad goniłam, co robię do dzisiaj :) Kot po prostu musi znać swoje miejsce, choc nie jest to łatwe. A gdy Leo zaczynał przechadzki po oparciu kanapy, po niedługim czasie znajdował się na półce przy lustrze. Więc już byłam w gotowości, by kota pogonić, kiedy zacznie coś zrzucać, ale na razie obserwowałam jego zachowanie z daleka. Aż tu nagle mój kocina usiadł sobie dokładnie za głowa mojego męża. Nie zastanawiał się długo. Nieco się uniósł na tylnych łapkach, a przednimi po obu stronach zdzielił mojego męża dokładnie trafiajac go w obydwa ucha. Pacnał go mocno i od razu zwiał. Nie wiedziałam, z czego śmiać się bardziej: z zachowania kota, czy z miny mojego męża nagle wyrwanego z jakiegoś "netowego" świata.
Wiele takich zachowań mogłabym przytaczać, ale zajęłoby to zyt dużo czasu i nie wiem, czy ktoś miałby czas i ochotę to wszystko czytać
W każdym badź razie Tobie również życzę wspaniałych relacji z Twoja kotka.Trzeba włożyć w to nieco pracy, ale na pewno wszystko się ułoży. Pozdrawiam :)
.
:
. Może dlatego kocię tak uparcie wszystko robi pazurkami, bo zdziczało trochę na działce. Jedno muszę przyznać: nie mam problemów z drapaniem mebli itp.
