W lutym zeszłego roku odeszła za TM moja ukochana koteczka Klara - miała 9 lat i wielotorbielowatość nerek. Całe swoje życie była jedynaczką, a był to kot z charakterkiem.
1 maja 2013r. zamieszkała z nami Szajka 12 tygodniowa kotka rosyjska niebieska. Moje oczko w głowie
Szajezka to kotka wesoła, radosna, bardzo energiczna. Nigdy na nas nie syczała, dała ze sobą zrobić dosłownie wszystko.
Tylko ten wzrok jak wychodziliśmy z domu, taki smutny. Po długich namowach mąż zgodził się na drugiego kota.
I tak 14 grudnia w domu pojawiła się druga kotka tej samej rasy 12 tygodniowa Granda. W pierwszych dniach były syki, gonitwy, łapoczyny bez pazurów i mega wielki foch. Szajka w chwili dokocenia miała zaledwie 10 miesięcy i z wesołej szczęśliwej koteczki zmieniła się w zrzędzącą matronę, syczy na nas, a dzisiaj dostałam z liścia. Nie przychodzi już wołana, nie chce się przytulać, a nawet jak idzie w moją stronę, a Grandziołek ją wyprzedzi to zmienia kierunek i obrażona odchodzi.
Brakuje mi mojej dawnej Szajeczki, mojego przytulaka i miziaka.
Dziewczyny dogadują się ze sobą coraz lepiej, jest wspólne mycie uszu, pyszczków i futerek. Są wspólne gonitwy po domu i wspólny sen. Dla równowagi są także zapasy i gryzienie, ale bez żadnych obrażeń.
Mała nie przejmuje się zupełnie fochami Szajki, biega za nią i przytula się do nas. Szybko nauczyła się gdzie dostają smakołyki i uwielbia jeździć na moim ramieniu. Szajka też uczy się od Grandzi i czasami próbuje władować na moje ramię swoje prawie 4 kg, niestety nie potrafi jeszcze balansować i są to chwile bardzo bolesne - dla mnie.
W tej chwili sytuacja wygląda tak, że ja nabawiłam się chyba choroby dwubiegunowej i od euforii (gdy się razem myją, przytulają) przechodzę płynnie do stanów depresyjnych (gdy moja Szajcia odwraca się i syczy na mnie, gdy warczy na Grandziołka, gdy patrzy na mnie w momencie jak maleńka śpi obok wtulona we mnie).
Nie wiem czy nie skrzywdziłam mojej kotki, a przecież chciałam, aby była szczęśliwa. Wiem, że to dopiero miesiąc i nie jest najgorzej, ale nie tak to sobie wyobrażałam.
Szajka miewa momenty powrotu do dawnych nawyków, ale to są tylko chwile. Co prawda zdarzają się coraz częściej i mam nadzieję, że w końcu wybaczy mi nowego kotka.
Rozpisałam się i wiem, że brzmi to trochę nieskładnie, ale ciężko usystematyzować tak wiele myśli.
. Nie było mowy o jakimkolwiek dogadywaniu się. Musieliśmy ich izolować.
w ogóle nie ogarnia co to za dziwne stworzenie, jakby istnienie innego kota kompletnie zawiesiło jej system.
)
to kot i to kot dogadają się 
Mefista podobnie.
Arya podgryza Valkę, Valka odpycha łapami, czasem próbuje Aryę w ucho gryźć (bezskutecznie). U mnie często podgryzanie zamienia się w pełną kąpiel - Arya wylizuje małą od stóp do głów. Ale nawet jeśli nie zamienia się w kąpiel to 10 sekund po podgryzaniu Valka znowu zaczepia Aryę 
Jeżeli chodzi o przygotowywanie jedzenia, u mnie Valka też skacze na nogi. Ja obcinam odrobinę pazury - nie na tyle żeby nie mogła się w ogóle wspinać, ale na tyle żeby nie mieć krwawych smug na udach po przygotowywaniu jedzonka 
