Udało nam się w końcu namówić Sandrę aby zapisała na BŚ to co mamy do powiedzenia.
W końcu minał ponad rok, a przecież rok w życiu kota to nie jest to samo co rok w zyciu człowieka.
Tym razem ja zacznę. Fudż Jama.
Znacie mnie, jestem najgrubszy i wcale nie cierpię z tego powodu, bo jestem zwinny i poruszam się z wdziękiem.
Gdy ktoś odwiedza nasze stado to tylko ja jestem na swoim posterunku czyli przy drzwiach wejściowych.
Pierwszy usłyszę i pierwszy pobiegnę przywitać kazdego, ktokolwiek by to nie był.
Pozwolę się odrazu głaskać i nie uciekam tak jak ten histeryk Pinto (syjam/taj).
Kocham go jak brata ale tak mnie wkurza, ze nieraz mu się dogryzam w moje ulubione miejsca :)
Długo potem nosi ślady na uszach, a Sandra biadoli nad nim jakby się stało nie wiadomo co..., a to tylko głupie strupki.
Ja na skargę nigdy nie chodzę i nie opowiadam co znów mi zrobił...
No może w jednej sytuacji.
Tak mnie to denerwuję gdy wchodze do WC , a tam qpa obok muszli.
Wiem dokładnie czyja, bo żadne z nas ani ja ani Inez nigdy byśmy czegos podobnego nie zrobili.
Znów ten biedny wyjątkowy Pinto miał zaparcie przez kilka dni.
Widziałem jak Sandra się martwi i teraz nawet nic nie mówi tylko sprzątnie i popryska to miejsce czymś takim jak trawa cytrynowa i po sprawie...
Czasami jeszcze go pochwali i cieszy się jakby to było wielkie halo , a to zwyczajna qpa
Dlatego też gdy wchodzę do WC i widzę to co widzę biegnę do Sandry i jej obwieszczam, żeby poszłą sprzątnąć po swoim pupilku, bo w takich warunkach nie mogę się spokojnie załatwić.
Inez też reaguje, ale ona to dopiero ma urwanie głowy z tym bandytą.
On jej nie daje żyć.
Są dni, że spędza dzien cały na górnej rozecie na drapaku i schodzi tylko aby zjeść i do WC.
Pinto sledzi każdy jej krok..poluje na nia, osacza..
Niby nic jej nie robi, tylko łapą obejmie za szyję ale widocznie Inez sobie tego nie życzy.
Sandra go upomina, nieraz pogoni ale on dobrze wie, że mu wszystko wolno..
Ja też próbuję pogonić za Inez ale to nie to samo.
Wcale tak przerazliwie nie wrzeszczy i nie syczy... i gdzie tu przyjemność.
Gdy Sandra i mnie od czasu do czasu całowała, to któregos dnia stwierdziła, że dosyc tych "fiołków".
Naprawdę nie wiedziałem o co jej chodziło, ale szybko się dowiedziałem.
Przez całą drogę "gdzieś" trząsłem się jak osika.
Sandra niosła mnie na rekach i cały czas narzekała, że jestem cięzki, że juz nie da rady, że nie ma siły, że...a to było tylko 5 minut.
I dotarliśmy.
Znam ten zapach.
Juz przy wejściu postanowiłem, że nie dam sobie nic zrobić i szybko schowałem sie w takie miejsce, że taki jeden w białym to musiał szfke odsuwać aby mnie wyciągnąć.
Ale był ubaw. A ja nadal się bałem.
Pojawiły sie jakieś wężyki, igła...no i ten przerazliwy ból.
Nie chciałem na to patrzeć, schowałem głowę w dłoń Sandry i czekałem na koniec.
Czułem, że ona tez jest zdenerwowana...nawet mi było jej żal.
Za kilka dni znów to samo i znów drżałem, Sandra cała drogę do mnie przemawiała ale ja i tak się bałem.
Zostawiła mnie, w tym okropnym miejscu, nie pozwolili jej zostać... słyszałem, a gdy po mnie przyszła nie chciałem jej opowiadać co się działo, bo niewiele pamiętałem.
Zresztą lepiej o ty zapomnieć.
Gdy mnie brała na ręce postanowiłem na koniec im się zsikać...
Zapamiętaja mnie na zawsze.
Lałem i lałem, a ile tego było...po kroplówce
Gdy przyszliśmy do domu okazało się po co tam byłem.
Paszcza mnie trochę bolała i jeść mi nie chcieli dać.
Otóż miałem usuwany kamień z paszczy i przy okazji wyrwali dwa zęby.
Nie wiem jak to się stało.
Jem od zawsze BARF, gryzę kości...a tu kamień.
(Zhuangzi 庄子)
, bo mam niestety tendencje do struwitów. 
, jestem tego pewien, bo mnie przytula i całuje, a ja nigdy jej nie ugryzłem zbyt mocno.
zębów, a ja mam wszystkie. 
.
.
i diabli wiedzą czego jeszcze.