Nie martwcie się, nie poznacie prawdziwego zła, póki w Waszym domu nie zamieszka korat.
Naprawdę miałam w swoim życiu wiele kotów, ale nigdy, przenigdy nie spotkałam się z takim. Owszem forumowa Wistra uprzedzała mnie, ale nie mogłam sobie wyobrazić, że kot może mieć takie ADHD. Pomijając, że wszędzie gdzie się da wychodzi lodówka, drzwi, telewizor to rzuca się nawet na obrazy na ścianie.
Bez przerwy miauczy i to nie tak "miau, miau" tylko robi coś takiego "yyyyy" i to w sposób rozpaczliwy. Nie potrafi stać/siedzieć na podłodze bez przerwy musi gdzieś być, pije wodę tylko z kranu, kradnie mi różne rzeczy, a potem niszczy zwłaszcza futerko z królika, które przeżyło wiele kotów, ale mojego Samorna nie.
Biega po domu jak szalony, przez dzień w ogóle nie śpi, myślałam, że mój Haru to niezłe ziółko, ale on... to jest bardziej aktywne i niemożliwe niż border collie. Zjadać kwiatki tak ubóstwia, że przez pierwsze dni co chwilę miałam upominek. Po prostu kot dla ludzi, którzy nie chcą mieć kwiatków, ozdób i w domu ktoś bez przerwy siedzi, bo jak ktoś się nim nie zajmuje to skacze na plecy. Za to grzecznie przynosi zabawki kiedy chce się pobawić, potem je gdzieś chowa, a ma sporo kryjówek, ale to już szczegół.
Uwierzcie to co się pisze w internecie o aktywności tych kotów to za mało na co je rzeczywiście stać.
Już trochę się uspokoił z kwiatkami, ale wciąż cieżko go odpędzić, jedyne chwile jego spokoju są wtedy kiedy się zapala kominek, bo to kot bez podszerstka i uwielbia ciepło. 
Z tego co wiem to koraty to koty, które muszą byc wysoko, więc on z wiekiem nie wiem czy zmądrzeje. Aczkolwiek mam taką nadzieję, bo póki co to ja się strasznie o niego boję.
