Aniek wrote:Chwal się, ile? :)
Schudłam 15 kg. Potem powoli odzyskałam
5 kg i na tym poziomie, akceptowalnym, trzymałam się 1,5 roku. A potem wróciłam do fatalnego odżywiania, przede wszystkim załatwiły mnie napoje typu cola, snickersy i stres.
Moja znajoma w tym samym czasie, co ja przeszła taką dietę (na zmianę robiłyśmy sobie obiady do pracy
) i do tej pory utrzymuje nową wagę - ale ona odżywia się mądrzej niż ja.
ALE...
Ale jest takie, że w jakiś rok po diecie zjadłam kanapkę ze smalcem i przeżyłam pierwszy w życiu "atak" czegoś, co lekarz okreslił jako kamienie żółciowe. Masakra, leżałam na podłodze i starałam się nie oddychać
Pogadałam z siostrą - lekarzem i dowiedziałam się, że "organ nieużywany zanika" - brak tłuszczu w diecie spowodował, że woreczek żółciowy nie pracował i mogły się w nim spokojnie powytrącać kamienie. Przy spożyciu jednorazowo większej ilości tłuszczu wyrzucił swoją zawartość i voila! Terhie ubita na ziemi myśli, czy aby jednak nie zwymiotować
Potem jeszcze się dowiedziałam, że takich przypadków kamieni w powiązaniu z uprzednio stosowaną dietą D. bywa więcej.
dopiero zerkam na te cholesterolowe publikacje i powiem że zaraz się lepiej czuję. 
Od dawna myślałam,że to faktycznie bujda, a co drugi znajomy ma wysoki cholesterol i wcina jakieś paskudztwa uszkadzające wątrobę. Na szczęście nigdy nie posłuchałam mojego lekarza rodzinnego który co rusz wręczał mi receptę z nowym cudownym specyfikiem na mój cholesterol który waha się na poziomie 200-220.Moi dziadkowie objadali się smalcem wieprzowym (wtedy cholesterolu nie badali) i żadne z nich na choroby krążenia nie chorowało.Zamiast kolejnej durnej zdrowej margaryny wolę od czasu do czasu posmarować chlebek świeżym masełkiem,zjeść rybkę czy zupę czosnkową.Pozdrawiam wszystkich cholesterolowców sklasyfikowanych jako przyszłych pacjentów zagrożonych udarem. 
.