Kiedyś mieszkałam w schronisku, na szczęście byłam tak urocza i skromna
, że szybko udało mi się znaleźć domek. Moja Pańcia zła nie jest. Stara się, tylko różnie jej to wychodzi. Nie wiedziała na przykład, że małe kotki najlepiej adoptować w dwupaku no i teraz zdarza mi się zaszaleć i niechcący poharatać jej ręce w zabawie. O karmieniu kotków to też nie za wiele wiedziała. Najpierw były łiskasy i inne puriny, a potem mojej Pańci umyśliło się, że barfujemy, dopóki Mądrzejsze Osoby jej nie naprostowały. A naprostowały ją po tym, jak szukała dla mnie pomocy, bo się rozchorowałam od tego niby-BARFa...
Całe szczęście, że takie Mądrzejsze Osoby są i pomagają takim Migotkom jak ja stanąć na łapki. Teraz Pańcia powiedziała, że zakasa rękawy i wszystkiego się PORZĄDNIE nauczy. Ja jej patrzę przez ramię i pilnuję. Już jej zapowiedziałam, że póki nie nauczy się co i jak, będę jadła tylko najdroższe puszeczki
I proszę tutejsze Mądre Osoby o wsparcie Migotki i jej niezbyt bystrej, ale starającej się Pańci ;)
Najpierw w odpowiedzi na moją niepochlebną opinię na temat pewnej publikacji używasz niesamowicie trafnego argumentu „oj, oj, oj”, potem dobitnie sugerujesz, że nie jestem zbyt rozsądna a teraz, niczym rycerz na białym rumaku, przybywasz ratować moją kotę przed problemami baha. 
już masz jakiś obraz sytuacji na forum z ostatnich dni, akurat niefortunnie w czasie się zbiegło, ale damy radę, będzie dobrze 
