z tej strony Magda razem z Fay (AKA Bułka) i Dieslem (AKA Puzel, ewentualnie Bułek) :D
Moja felinoterapia rozpoczęła się od adopcji Fay jako kocięcia znalezionego przez wolontariuszy pewnej fundacji. Kicia była kompletnie sama, gdzieś na tyłach spożywczaka. Najpewniej ktoś ją tam podrzucił. Zapewne została odesaporwana od matki zbyt wcześnie, ponieważ ma pewne, charakterystyczne dla takich kociąt, zachowania. To 4-letnie, puchate szczęście jest mega atencyjne, ciągle chce być na rękach, przy człowieku. W kwestii problemów zdrowotnych - odkąd ją mamy, były problemy z posikiwaniem. Preferowane miejsca - pościel i sterty ubrań. Wyszły w badaniach delikatne struwity, ale nie obyło się bez interwencji behawiorystki, która już po jednej wizycie rozwiązała problem. Diagnoza? Zmienić żwir na bentonit. Od tamtej pory problem zniknął. No, może z raz się zdarzyło, ale Fay chyba chciała mi dać do zrozumienia, że czas posprzątać te ubrania walające się po podłodze :P
Pół roku po Fay pojawił się Diesel, wtedy około roczny kocurek. Fundacja, z której mamy Fay, odezwała się od nas, że desperacko potrzebują dt dla super fajnego, miziastego kota. Mając poziom asertywności -100, oczywiście się zgodziłam. No i co przyjechało? Kompletny dzikus, którego nie dało się dotknąć! Konieczna była izolacja z separacją, bo Fay źle zniosła nowego kolegę.
Byłam przerażona jego stanem. Modliłam się, by został szybko wyadoptowany, bo nie wyobrażałam sobie funkcjonowania z kotem, który bał się własnego cienia, siedział 3 dni pod kanapą i który zeżarł michę (wtedy jeszcze niestety) suchej karmy tak szybko, że aż się przytkał. Ale bardzo małymi kroczkami udało się! Po miesiącu już było jasne, że Diesel zostaje. Dziś mamy największego miziaka na świecie, który kocha ludzi i do nich lgnie. Diesel pokazał mi, że nie można żadnego stworzenia spisywać na straty, tylko dlatego, że się go nie rozumie. Jego strach i ostrożność była jak najbardziej usprawiedlwiona, bo od swojego życia na zewnątrz, pod salonem Skody przy jednej z warszawskich wylotówek, dostał nieźle w kość.
To życie "wolnego kota" sprawiło, że Puzelek miał od samego początku duże problemy ze zdrowiem. Dziś jego stan można podsumować tak - alergik, astmatyk, nerkowiec. Ale robimy, co możemy, by był jak najzdrowszy. Stąd też chęć przejścia na BARF.
Podsumowując, dziś 4-letnie Buły są oczywiście niewychodzące, na mokrych puchach od lat +/- 3, Diesel został zdiagnozowany z PNN 2 lata temu, jednak przez ostatnie miesiące wyniki mocno się poprawiły, ze względu na cotygodniowe kroplówki i wyłapywacz fosforu. W przyszłym tygodniu czeka go sanacja jamy ustnej. Za to Fay pogorszyły się parametry nerkowe, więc zaleconą mamy dietę o obniżonej zawartości sodu i fosforu.
Załączam oczywiście zdjęcia majestatycznego Diesla w formie chleba i bacznej Fay oczekującej mizianie w trybie now :D
