Po którymś posiłku przy rowerze podstawiła grzbiet jakby do drapania... no to podrapałam... Bezia odwróciła głowę, zobaczuła, że to jakas Duża, cznychnęła... ale potem znów sie podstawiła... Oo, można było zacząc myślec o złapaniu może?
W międzyczasie odwiedziałm znajomego weta - akurat szedł na urlop. zadzwoniłam do innych - tak, jesli przywiozę, to obejrzą... ha, tylko jak toto złapać?
Inni ludzie też się zatryzmywali i kicikiciowali... ale Bezia nic... Całe konsylia sąsiedzkie debatowały, jak to złapac i co z tym zrobić... zaczęłam rozpytywac znajomych, kolezanka powiedziała, że może dokoci swojego kota i wtedy poczułam, że nie wiem, czy chcę bezię oddać... a jeszcze nie była złapana!
I potem był taki dzień, kiedy mielismy imprezę: druga Rocznica Szczęśliwego Odnalezienia Felisia po Ucieczce z Domu
CDN... Miau
