Na początku chciałabym przedstawić swoją "kocią historię"; postaram się pisać krótko.
Mam na imię Katarzyna, mieszkam w Krakowie. Niniejsze forum (wspaniałe!) znam od dłuższego czasu; trafiłam na nie przypadkiem, rozpaczliwie poszukując informacji na temat choroby mojej pierwszej kotki, Kici Koci. Było to trzy lata temu i nie wiedziałam zupełnie nic o niewydolności nerek. Wykryta w późnym stadium - ukochana i nieodżałowana Kicia Kocia odeszła po kilku miesiącach. Miała 16 lat, z czego 15 spędziła ze mną - będę jej za to zawsze wdzięczna. Nigdy przedtem ani potem nie znałam nikogo tak pewnego siebie; była dla mnie prawdziwą opoką w trudnych chwilach życia.
Okazało się, że egzystencja bez Kota nie jest dla mnie możliwa; wkrótce potem trafiłam na Laurę. Laura, zwana także Kojotem (przemieszczała się charakterystycznym kłusem, bardzo dla kota nietypowym :) została adoptowana ze schroniska. Wyjątkowo mała, niepozorna, wychudzona i usmarkana, miała najpiękniejsze oczy na świecie - jestem pewna, że nigdy już takich nie spotkam. Miała około 6-7 lat i, jak się wkrótce okazało, mnóstwo przypadłości... Nieudana sterylizacja, alergia, problemy z trzustką, początki PNN. Wyrokiem okazał się jednak nowotwór, nieoperacyjny. Dzielny Kojocik był z nami niecałe 2 lata i również nas opuścił, kompletnie łamiąc mi serce. Jej też nigdy nie zapomnę.
Po tych bardzo trudnych i bolesnych doświadczeniach bynajmniej nie zrezygnowałam z Kotów w moim życiu - bo ich obecność jest po prostu bezcenna i wiele warto dla niej poświęcić. Dlatego już od roku są z nami Zuzanna i Szosza - dwie przecudne, wspaniałe dziewczyny. Zupełnie inne i tak samo niepowtarzalne jak ich dwie poprzedniczki. Jedyne - jak każdy Kot, o którym się tutaj pisze.
Ku mojej rozpaczy okazało się, że Zuzanka, mimo młodego wieku, również zaczyna mieć problem z nerkami
Opiszę jej przypadek bardziej szczegółowo we właściwym miejscu, bo z pewnością będę chciała prosić o porady i pomoc. Czytam oczywiście wątek nerkowy; jakimś cudem udało mi się wreszcie jako-tako opanować kalkulator (wcześniej korzystałam z gotowych przepisów), więc zaczęłyśmy jeść mieszanki "nerkowe". Ale o tym też już w innym miejscu, żeby nie przedłużać.
Dziękuję wszystkim, którzy cierpliwie przeczytali mój wpis.
Przejdę wreszcie do przyjemnej części programu, czyli prezentacji :)
Może nawet uda się wrzucić zdjęcia? Studiuję instrukcje ;)
tymczasem serdecznie pozdrawiam
Więc się nie krępuj 
Było kilka wyzwań, oj było. 
No i bardzo mnie zmobilizowały kłopoty z Zuzanką. Koniec taryfy ulgowej; kalkulator, wyliczanki, trzeba się bardzo pilnować. Muszę się z tym jakoś ogarnąć (co nie jest proste w rozmemłanym czasie letnim), powrzucać nasze wyniki i moje pierwsze przepisy dla nerkowca. No i zobaczymy, co dalej.
)
