Nie wiem ile powinny ważyć Brytki, ale te urodziły się bardzo malutkie - 54 i 74g. Teraz już jest nieco lepiej, ale i tak są trzy razy mniejsze niż moje kluchy, więc trzeba pilnować żeby przypadkiem nie odpadały od cyca. Po wzroście w pierwszej dobie, w drugiej jeden maluch stanął nam z wagą, a drugi spadł - osiwieję chyba ze zgryzoty, widzę że ładnie jedzą (mordki mają mokre od mleka, brzuszki się zaokrąglają, zaraz po posiłku widać różnicę na wadze 1-2g), kupkają jak trzeba, piskają, terkoczą, wygląda jakby wszystko było ok, a jednak coś nie jest. Pocieszam się, że może to po zmianie mleka - ten co spadł z wagi wykupkał dzisiaj rano istną anakondę. W każdym razie co tylko się przebudzają to dostawiam je i trzymam przy wentylach aż mi wszystko drętwieje. Widzę teraz jakie miałam ogromne szczęście do tej pory, że wszystkie moje kocięta były bezobsługowe.
Jakby mi brakowało zmartwień, to Arda tak się przejęła tym że musi mleka więcej naprodukować, że aż jej się zrobiły zastoje, więc od rana masuję, wyciskam i dostawiam moje potwory do przyblokowanych cyców. Barfa zaczęło mi schodzić prawie kilo dziennie
i jeszcze wczoraj mi poszła skrzynka na korki (już wymieniona), a dziś od rana coś tam majstrowali przy instalacji i nie było wody - po takim globalnym kryzysie zakładam, że jutro w magiczny sposób wszystko nagle zacznie się układać, i lepiej, żeby tak było
A Twoje kocice są aniołami 
. Dobrze, że mamy nie odtrąciły nie swoich maluchów. Może to zmiana mleka dała przejściowe problemy i za kilka dni się przyzwyczają do innego. Wielki podziw i szacun dla Ciebie jako wszystko ogarniającej (mającej "paczenie" na wszystko i na koty i na pozostałe poza kotne sprawy) i trzymającej w "kupie" 
NO TO MIEJMY NADZIEJE ZE DZENTELMENI TERAZ RUSZA DO PRZODU !!!! 
Brycie są strasznie maleńkie. Jak się czują? Rosną? Jak długo u Was zostaną?