Czytam Was już od jakiegoś czasu i w końcu postanowiłam się przywitać. Przedstawiam moją kotkę, która jest u mnie od niecałego miesiąca, a została moja przez przypadek. Pewnego pięknego sierpniowego wieczoru wracałam znad wody, wysiadam właśnie z samochodu, a tu wyskakuje mi znikąd mały miauczący pyszczek błagający o głaskanie. Jak tu nie przygarnąć takiego słodziaka? Był tylko mały problem, moja mam nie znosi(ła) kotów! Ostatecznie udało mi się ją przekonać na jeden dzień. Szukałam domu odpowiedzialnego domu dla małej i aż się wierzyć nie chce, że nikt jej nie zechciał. Tak więc została jeszcze jeden dzień, potem kolejny i kolejny... I stało się, że Sierściuch jest oficjalnie mój
Od razu tłumaczę skąd to imię. Mama zwykła mawiać: "zabieraj mi w końcu z domu tego sierściucha!" Kotek zaczął reagować na tę nazwę i tak już zostało :D
Jeśli chodzi o barfa mam zerowe poparcie ze strony rodziny. Siostra nazwała mnie nawet fanatyczką. Ale jej wybaczam, z czasem się przyzwyczai ;)
Póki co kotka dostaje ode mnie surowe mięsko, ryby i podroby, do tego czasami żóltko i odrobina twarożku (wprost go uwielbia). Za to tata na każdym kroku daje jej, o co tylko poprosi: bułkę, gotowanego ziemniaka czy smażoną rybę w panierce
Jeszcze się uczę i jestem na utrzymaniu rodziców, dlatego też musze być cierpliwa, a na pełnego barfa przejdziemy, kiedy będzie to możliwe. Planuję zakup suplementów, ale na razie po prostu brak mi funduszy, a nie mam co liczyć na wsparcie finansowe "moich fanaberii".
A Myszek (bo wszędzie myszkuje :D) jest moją 7-letnią świnką morską. Prosiaczek bardzo chce się zaprzyjaźnić z kotką, czasami podgryza ją za ogon, ale Śierściuszka najwyraźniej nie ma zamiaru się bratać ;P








