Sonia się wita :)

[muniashek]

(nie wiem, jak zamienić słowo Witam...) Cześć!

Sonia to trochę ponad roczna sunia :) Miał być mix labka, ale po drodze coś nie wyszło, i w ostateczności mam psicę, która chyba wiecznie będzie posądzana o bycie szczeniakiem labka :D Na ulicach słyszymy zachwyty, ochy i achy, jaka to ona śliczna nie jest ;) Nieskromnie to mówię, ale dla mnie to śliczność nad ślicznościami ;) Sonia jest już po sterylizacji, przejście na BARFa wyprzedziło zabieg raptem o 2 tygodnie, trochę niefortunnie, ale oba wydarzenia przebiegły w jak największym porządku :D BARFujemy od końca czerwca :) Pytań mnóstwo, wątpliwości, częściowo znajduję odpowiedzi, częściowo nie, także spodziewajcie się postów i pytań :D

Na BARFa się przesiadłyśmy dosyć drastycznie, niestety bez żwaczy, wówczas nie wiedziałam, że mam do nich łatwy i tani dostęp, ale psica przeszła przesiadkę naprawdę dobrze, bez rewolucji, bez żadnych problemów. Był mus - młoda totalnie odmówiła jedzenia suchej karmy, kilka tygodni już nie dojadała swoich porcji, musiałam wmuszać, nieciekawe to było. Zmiana na inną suchą mnie jakoś nie przekonywała, zwłaszcza że od dłuższego czasu czytałam o BARFie i byłam zachwycona :) Także decyzja była tylko jedna możliwa ;)

Nie wiem, czy chcecie jeszcze coś poczytać o Sonii :) Jest średnio aktywna, głównie przez pańcię, aczkolwiek pojawiły się drobne problemy z zostawaniem w domu, także aktywność zwiększamy, bo zaraz studia i pańcia nie chce mieć demolki po powrocie z zajęć :D Nie trenujemy nic konkretnego, aczkolwiek bardzo luźno zaczynamy tropienie - młoda momentalnie załapała, o co chodzi, więc będziemy dalej się rozwijać w tym kierunku :)

A na koniec - zdjęcie. Sonia z nosem w panierce. Miała być przyrządzona w sosie własnym, niestety uciekła od garnka... ;)

[Snedronningen]

Prawdę Ci ludzie mówią z tymi zachwytami, bo ładna z niej sunia. Do tego mądra, skoro karmy odmówiła.
Ale mało tak jedno zdjęcie, przydałoby się więcej

A brak żwaczy w niczym nie przeszkadza. Jeżeli przejście obyło się bez rewolucji to znaczy, że w waszym przypadku nie były potrzebne.

[muniashek]

Snedronningen, zdjęć mam mnóstwo, z chęcią się nimi podzielę :D

Młodzież bardzo krótko po przybyciu do nas - listopad 2014, miała 4 miesiące. Ach, zapomniałam dopisać - młoda jest z ogłoszenia na olx, oczywiście bezcenna, bo pseudo nie wspieram. Jechałam po nią ponad godzinę, na pewną wieś niedaleko Wolsztyna. Nie widziałam rodziców ani rodzeństwa. Sonia wyszła do nas z ciemnej szopy, prawdopodobnie nic z nią nie robili. Żadnej książeczki, żadnych zaświadczeń, także wszystkie szczepienia i odrobaczenia musiały być u nas zrobione. Mówili, że była niedawno odrobaczana, chociaż po dwóch tygodniach u nas zwymiotowała robakami... Uszy tragiczne, aż czarne - dobre 2, 3 tygodnie walczyłam, żeby były czyste. Na pierwszych zdjęciach widać też ropkę przy oczkach, po dokładnym przyjrzeniu się oczom w kącikach było widać ogromne jej ilości... No i były też problemy z pochwą - też pojawiała się ropka po siusianiu. Ogólnie trochę się z nią najeździłam po wetach, pomijając już fakt, że do teraz nie znalazłam tego idealnego weta, który będzie nasz. Nie polecają barfa, a ja nie zrezygnuję dla staroświeckich poglądów weta.


Tutaj też krótko po przybyciu, moja piękność <3


Łóżko oczywiście należy do niej... Pierwszej nocy spała na legowisku na ziemi, drugiej nocy obudziłam się o jakieś 4 i odkryłam małą czarną kuleczkę obok głowy... I już tam została. Pominę milczeniem fakt, że teraz notorycznie ląduję z nogami na ścianie... :D






Sianko w pyszczku. Mam też 3 świnki morskie. Z tymi też były jazdy - młoda po nocach nie chciała spać, atakowała klatki - dzikus normalnie :D Pierwsze tygodnie świnki musiały niestety spać pod kocami. Trochę ćwiczeń i odpuściła, w tej chwili tylko patrzy lub ewentualnie daje nos do podziubania. Poza klatkami nie ryzykuję jednak ;)








Mam nadzieję, że to nie jest z kolei za dużo zdjęć... :D Tak już mam, że na jej temat potrafię się strasznie rozpisać :D

[Snedronningen]

Tak już mam, że na jej temat potrafię się strasznie rozpisać :D

Nie mam nic przeciwko.
Tu jest po prostu urocza.

[muniashek]

Dziękuję, młodej nie przekażę, bo będzie na nas wykorzystywać... I tak jakimś cudem wypracowała sobie sposób na bycie słodką i żebranie - przyjdzie, położy łebek na kolanie i patrzy taaaaaaaaakim wzrokiem...

[Snedronningen]

Ja w takich sytuacjach odwracam się do mojej suki tyłem, bo jak patrzę w oczy to zawsze ulegam.

[muniashek]

Mi w głowie siedzi jedno zdanie: pies nie może jeść ludzkiego. Zdarzają mi się momenty słabości, oczywiście, ale generalnie nie, nawet na słodkie oczka mnie nie przekupi. No i jeszcze ode mnie nic za darmo nie dostanie, a jeśli już mamy coś ćwiczyć, to biorę po prostu saszetkę ze smakami ;)

[Snedronningen]

To u mnie wszystko jest za darmo

[doradora]

Sne, nie oszukuj, jesteś moim guru jeśli chodzi o psy, a tu takie wyznanie!

[Snedronningen]

Poważnie. Moje psy wszystko dostawały za nic, bo ja wychodzę z założenia, że im się należy, wystarczy, że są. Jak przyjdą tak po prostu a ja akurat mam w kieszeni coś dla psa i o tym pomyślę to dostają.

[muniashek]

Ja zwyczajnie nie mogłam jej na to pozwolić, bo potem na spacerach czy naszych pseudo treningach smaki nie miałyby dla niej wartości. I tak jest ciężko z jej skupieniem, nie mam jej uwagi w 100%, więc jakoś musiałam ją zyskać. Jedzenie nie jest super nagrodą, ale w tej chwili wystarczającą, żeby z nią ćwiczyć na spokojnie ;) No i okazuje się być wreszcie ciekawsze od innych psów na spacerach, a to nasz największy problem - oczywiście błąd popełniłam ja i teraz muszę go naprawiać, jest ciężko... Ludzie często patrzą na nią jak na agresywną, chociaż to agresja nie jest, i czekam aż zaczną mi zwracać uwagę, żebym kaganiec jej nałożyła - takiej ślicznej mordce...

[Snedronningen]

I tu jest właśnie sedno. Bo ja smaków w szkoleniu używam ale jako niewielki dodatek. Skupienie uzyskuję gadżetami (bańki mydlane są takie super) i nieprzewidywalnością (bo nigdy nie wiadomo na jaki super pomysł wpadnę, np. skok do wody czy turlanie się z wału). A psy trafiają mi się takie co pracują, bo chcą.
Dawanie smaków ot tak też ma swoje zalety, bo trzeba być w miarę blisko na wypadek gdybym zechciała coś dać i trzeba bacznie na rękę patrzeć czy do kieszeni nie sięga.