Pierwsze dowody na jakikolwiek rodzaj wegetarianizmu pochodzą ze starożytnej Grecji i Indii.
Grecki filozof Pitagoras (570-495 p.n.e.) zalecał wegetarianizm, kiedy w tym samym czasie w Indiach, Mahawira, założyciel dżinizmu, również propagował bezmięsną dietę.
Budda wyraził to w przykazaniu które mówi:
„Unikając zabierania życia, żyje powstrzymując się od odbierania życia. Odkładając na bok kij i miecz żyje z troską, życzliwością i współczuciem dla żywych istot.”
Jedzenie mięsa jest związane przyczynowo z krzywdzeniem lub zabijaniem żywych istot, a zatem jest powiązane w jakimś stopniu ze złamaniem tego przykazania.
Mnisi buddyjscy obdarowywani posiłkami mięsnymi nie odtrącają ich.
Ci, którzy nie akceptują tego, że jedzenie mięsa powoduje negatywną karmę, nie powinni mieć problemów ze spożywaniem mięsa.
Jeśli uważają, że mogą rozwijać dobre cechy, jak cierpliwość, determinacja, uważność, hojność, odwaga i uczciwość, nie powinni mieć obaw, aby to robić.
Można być skrupulatnym wegetarianinem i jednocześnie można być bezmyślnym, niedobrym i nieczułym dla innych istot.
Wegetarianie przyodziani w jedwab zapominają o tym, ze na wyprodukowanie 1cm2 tkaniny potrzeba uśmiercić 50 jedwabników....
Wegetarianizm jest dobry, ale jeśli nie idzie w parze ze współczuciem dla wszystkich ludzi i zwierząt, to jest tylko kolejną modą.
Więc jeśli chcesz zostać wegetarianinem, bądź inteligentnym wegetarianinem.