Żeby byc hodowlą trzeba hodować.Dieselka pisze:Agal, to żeby być hodowlą to trzeba te kilkadziesiąt+ kociąt wypuścić ze swoim przydomkiem?
Z Twoich wypowiedzi widzę, że NIC, kompletnie NIC nie wiesz o rozrodczości kotów. Doucz się więc, a nie atakuj.
Żaden z hodowców nie wypuszcza miotów, licząc, że urodzi mu sie jak najwiecej kociąt czy szczeniąt, czy szczurów, czy fretek. Po cóż by miał właśnie szukać odpowiedniego partnera dla swojej kotki/suki/szczurzycy etc., wydając często majątek na podróże i opłaty za krycie.
Ag.
Kupujesz kolejną, reproduktor nie kryje jej, sterylizujesz ją. Jedyne zabezpieczenie to posiadanie własnego kocura, gorzej tylko jak i on nie pokryje albo okaże się bezpołodny. Ja nie mówię tutaj o braniu kocura pierwszego z brzegu! Tylko nie zawsze da się mieć to co się chce, ale potem w następnym pokoleniu można poprawić pewne cechy, ludzie ideały nie istnieją.
Drugi raz - zawiozłam za wcześnie - ruja się skończyła, zanim się rozkręciła. I od końca listopada rui nie ma, bo kotka ma tak silny instynkt macierzyński, że przyhołubiła kocięta drugiej kotki, zaopiekowała się nimi rzetelnie i dostała pokarm. Więc pozarzucaj mi jeszcze, ze idę na ilość... Mój pierwszy miot urodził się w 1997 roku. Nigdy nie miałam więcej niż 2 kotki hodowlane. Ale czas robi swoje. Cieszę się natomiast, że mam kontakt z całkiem sporą grupą osób, które kupiły ode mnie koty - i nie są to wyłącznie hodowcy. Przyjaźnie, które trwają już kilkanaście lat. Ostatnio ucieszył mnie telefon od pani, która ma kotkę z miotu na C, urodzonego we wrześniu 1998 roku - dzwoniła z prośbą o poradę. Póltora tygodnia temu płakałam z dziewczyną, której odszedł mój kot z drugiego miotu na D, mający zaledwie 4 lata - tak też się zdarza - koty chorują, a nie wszyscy weterynarze byli na wszystkich zajęciach, a i też nie każdy jest Housem :( Finalnie nie wiadomo, co było przyczyną choroby kota, wiemy, co było bezpośrednią przyczyną śmierci.
