Carmen po kąpieli:
- Ja chcę na dwór, świeci Słońce! Bawić, bawić, bawić (hau)!
Suczka obecnie waży 14kg, niedługo skończy 4 miesiące. Po woli zaczyna rozumieć co się do niej mówi (a psota z niej niemała). Niestety pozostanie na razie na marketówce, bo nie stać niby na karmienie lepszą karmą, a NA PEWNO nie będzie barfowała
Cóż, to nie mój wybór, ale staram się czasem przemycać jej resztki z talerza Perełki, jeżeli już podeschną i królewna nie zechce ich zjeść 
Perełka bez zmian, tylko latka lecą
Zdrowa jak ryba, uszka, oczy czyściutkie, a jej futerko jest miększe od pluszowego misia. Jest się do czego tulić 
Perełka dostaje smakołyk, bardzo elegancko chwyta łapkami moją dłoń i zabiera mi chrupkę (trochę od życia się należy
).
No i jej oczko:
Mam jeszcze jedno zdjęcie kotki, ale zarezerwowałem je na konkurs
Przed decyzją o wzięciu psa tłukłem mu do łba, że pies to duży obowiązek, że pomimo -40 st. na dworze ma z psem spacerować.
Trafiłem na ścianę - nie chcę patrzeć jak Carmen dorasta będąc niewychowanym psem (już takiego widzę na okrągło, mieszka obok, a sytuacja wygląda prawie tak samo jak u nas). Podsumowując, rodzina jest niekonsekwentna w przestrzeganiu zasad zachowywania się wobec psa, np. nie karmimy przy stole/ze stołu, choćby była to pochwała za coś. "Aj dobra, tam, ten jeden raz" zamienia się w dziesiątki, a potem krzyk, że coś zepsuła i tak czasem narobi w domu, choć już dawno wie że jej nie wolno. Powoli zaczynam myśleć o jakimś szkoleniu, choćby PT1. Nawet jestem gotowy sponsorować taki kurs, bo ja się nijak nie znam na psach 
, ale z drugiej strony tresowania wymaga także właściciel, a nawet przede wszystkim on. Ja się poddałem, bo to nie jest moje zwierzę i nie ja za nie odpowiadam.
Zwykle znika tylko na kilka godzin. Z początku w ogóle nie chciałem (i nadal nie chcę) wypuszczać kotki, pomimo mieszkania w domku jednorodzinnym. Chciałem trzymać ją w domu, w bezpiecznym miejscu. Bezpiecznym, ponieważ jeszcze przed adopcją zacząłem zwracać uwagę na rzeczy które zwykle ignoruję - ślady innych zwierząt, niebezpiecznych dla kotów (lisy, kuny, dziki), plus luzem wypuszczane psy (przez ich właścicieli). Z tych dwóch powodów uznałem okolicę za niebezpieczną dla kota. Ale znalazły się dwie mądre głowy, które twierdzą, że "to nic takiego", "da sobie radę". Nie przeszły nawet argumenty o rozszarpanych kotach przez psy. Najbardziej powalił mnie argument ojca "to sobie weźmiesz następnego". 
A szukałeś u sąsiadów w garażach, komórkach? czasem kot wejdzie a człowiek nie zauważy i zamknie przez przypadek kota w komórce. Albo wskoczy do otwartego bagażnika samochodu i zostanie niezauważona. Bagażnik zostanie zamknięty i kot pojedzie z kimś w świat. Jeśli Twoja okolica jest spokojna -nie ma dużego ruchu samochodów, są tereny zielone, to może ktoś ją zgarnął do domu? Jeśli miała czip to przekaż ogłoszenie z jej zdjęciem o niej z nr czipa weterynarzom w okolicy. No i przydałoby się napisać że jest w trakcie leczenia (nawet jak jest zdrowa). Osoba, która ją zgarnęła, może nie chcieć ponosić kosztów leczenia i kota wypuści. Może wspomnieć o nagrodzie za odnalezienie kota?
