W niedzielę w Tuli wreszcie coś pękło i po praz pierwszy w życiu przysiadła do kawałka przepiórczego truchła. I od niedzieli pałaszuje te truchła jakby próbowała całe życie celibatu nadrobić. Bardzo mnie to ucieszyło, ze względu na jej zęby, i postanowiłam zrobić zdjęcia zębów "przed" i "po", tzn "po" to miało być za kilka tygodni na nowej diecie. Zła wiadomość jest taka, że nie miałam kiedy zrobić zdjęcia "przed", bo do tego trzeba dwóch osób, a w tym tygodniu jesteśmy z Rafałem razem w domu tylko przy sztucznym świetle. Dobra wiadomość jest taka, że... teraz już nie mam możliwości zrobić zdjęć "przed"!!! Mamy czwartek, a zatem Tula pożera truchła od zaledwie czterech dni, a zęby, które jeszcze w zeszłym tygodniu były całe prawie pokryte kamieniem i spędzały mi sen z powiek, dzisiaj są już niemal zupełnie czyste. Po prostu nie mogę w to uwierzyć, co chwilę zaglądam jej do paszczy, sprawdzić czy aby na pewno mi się nie przywidziało.
Czuję się jak idiotka na wspomnienie tego, jak cudowałam z dietą, czyszczeniem, naparami itd. A tu wystarczało, żeby kot zaczął jeść jak kot
to była tragedia, tylne zęby całe były w kamieniu, a te wszystkie środki zapobiegawcze teraz widzę, że coś tam dawały, ale w sumie to tyle, co nic. Byłam pewna, że jak zaczęła jeść normalnie to kamień zejdzie, ale ciągle nie mogę uwierzyć, że to nastąpiło tak szybko. Teraz kamień pozostał już tylko w "kącikach" zębów, tam gdzie np zęby stykają się ze sobą i jest zagłębienie.
zaczęło pomagać podawanie zamrożonych żołądków indyczych (są bardzo twarde i musiała się namiąchać), ale ostatecznie kamienia pozbyła się dopiero jak zaczęła jeść przepiórki, myszy, szczury - i wtedy ten kamień zniknął momentalnie, w ciągu kilku dni.
jedzenie całych zwierząt jest jednak specyficzne - rozrywanie zębami skóry pokrytej sierścią czy piórami, mięśni rozpiętych na szkielecie z tymi wszystkimi ścięgnami, chrząstkami itd, wydaje mi się, że to tak naprawdę ma duże znaczenie przy czyszczeniu zębów.