motyleqq pisze:ale większość osób, które "ubrudziły" sobie ręce tym tematem, doskonale rozumieją potrzebę sterylizacji
Jesli wejdzie sie w ten nurt raz i poczuje się skale problemu, to rzeczywiście ciężko z tego wyjść, bo to wraca w różnej formie.
Raz rozbudzona wrażliwość na los bezdomnych zwierząt, nie da spokoju i będzie juz z nami do konca świata ...i jeden dzień dłuzej.
Człowiek udomowił psy i koty, z różnych powodów i jest za nie odpowiedzialny.
Jest to odpowiedzialność zbiorowa, bo sam się postawił na szczycie jako ten władca Świata, dysponent życia lub śmierci braci mniejszych.
Wiedzę w temacie nalezałoby mieć adekwatną do sytuacji jaka jest na Świecie..., bo to równiez stanowi o tym jakie decyzje podejmujemy dla dobra i kierunku rozwoju na drodze przyszłych pokolen.
Nic tu nie jest czarne i białe i jak zawsze gdy dotyka emocji to budzi się w nas coś więcej niz tylko ten codzienny "robot".
Budzi się wrażliwość na cierpienie, którą bardzo głeboko chowamy, tak na wszelki wypadek aby nie musieć, aby nie było potrzeby sie okreslić, aby nie trzeba było części siebie oddać właśnie braciom mniejszym.
To nie jest do nikogo osobiście ani do biorących udział w dyskusji ani do tych tylko czytajacych...
Pisze o sobie, bo u mnie tak to ewoluowałao i nie wiem jak daleko zajdę.
Schyłkiem lata, kończyły sie wakacje i jesień nadchodziła szybko.
Pewnego dnia przyszła do mnie sąsiadka z pytaniem czy nie zajmę sie kotem, który całe wakacje słuzył jako zabawka jej kilkuletniej wnuczce . Znaleziony jako maluszek, wychuchany, wykarmiony... miał z dnia na dzień byc wyrzucony z domu, bo wnuczka wraca do W-wy, a babcia go nie chce...
Sami oceńcie.
Jaki przykład dostaje w tym wypadku młoda latorośl, która stając sie pełnoprawnym obywatelem byc może będzie decydować o losie bezdomnych zwierząt.
Jaki budujący przykłd dostaje z domu.
Mozna znacznie więcej zobaczyć zamykając oczy...serce ma znacznie dalsze pole widzenia.