) - umiejscowić się obok mnie, ocierać, trącać noskiem, przymilać żebym pogłaskała, przytulić do mojego boku jak na przykład leżę to i owszem - ale nic poza tym 
(Zhuangzi 庄子)
czytając Twoje opowieści i nieraz zaśmiewając się do łez z wyczynów Twoich chłopaków, to jakoś nie chce mi się wierzyć...Skipper pisze:(moi chłopcy hodowlani aż takiej werwy nie mieli, nawet Tosiek).
Zanim u mnie koty nastały (2012 rok) to TV i monitor komputerowy przymocowałam linkami do półek, żeby koty nie zwaliły.Skipper pisze:Dobrze, że TV ma szeroką i bardzo stabilną podstawę i nie zwaliła go z szafki
nie mogę go umocować, nie mam jak. Bym mogła tylko stopkę obciążyć, ale koty lubią się kłaść na stole za monitorem, tam jest trochę miejsca i jakoś wygodnie tam im, nie chcę zabierać tego miejsca. Moooże nie zleci 
.
No to trochę tak jak moje. Jak były małe to owszem, ładowały się na kolanka a teraz nie, wyrosłySkipper pisze:Co do chłopaków to oni nigdy nie pchali się pod pachę ani na kolanka (pomijam Rico, który lubi w nocy położyć mi się na głowie ) - umiejscowić się obok mnie, ocierać, trącać noskiem, przymilać żebym pogłaskała, przytulić do mojego boku jak na przykład leżę to i owszem - ale nic poza tym
. Przytulać się lubią ale tylko w nocy jak się kładą spać, wtedy jest ugniatanie, Maks to jeszcze lubi głaskać łapką po twarzy a potem kładą się spać z boczku i tyle z tego przytulania . Chociaż Maks to jest ostatnio na mnie obrażony, od ponad miesiąca traktuje mnie jak powietrze 
. Znaczy tylko przypomina sobie o mnie w kuchni 
. To się zaczęło od ostatniej wizyty u wetki, ona go badała, ja go trzymałam i próbowałam uspokoić bo strasznie wkurzony był. Wetka go chwyciła chyba za mocno pod ogonem, że aż krzyknął. I chyba to sobie zapamiętał i tak mnie omija. Zastanawiam się jaka jest procedura przepraszania kota Arora, ja też nie sądziłam, że coś (a raczej koci ktoś) może przebić możliwości Tośka. Ale wszystko wskazuje na to, że Marlenka jak najbardziej możeArora pisze:czytając Twoje opowieści i nieraz zaśmiewając się do łez z wyczynów Twoich chłopaków, to jakoś nie chce mi się wierzyć...Skipper pisze:(moi chłopcy hodowlani aż takiej werwy nie mieli, nawet Tosiek).
Chociaż tutaj jest jeszcze inna kwestia - po pierwsze wiek. Z tego co zauważyłam, z wiekiem kotom spada werwa do zabawy. Moje chłopaki były brane z hodowli w wieku 3-4 miesięcy. Jeżeli Marlenka jest młodsza, nawet o ten 1 miesiąc, być może wpływa to jakoś na jej chęć i werwę do zabawy ? I być może dlatego tak śmiga ? Ona po prostu może się bawić non stop. U moich chłopaków tak nie było. Ma coś, czego do tej pory nie miała i korzysta z okazji.(Zhuangzi 庄子)A to tak i dodaj jeszcze do tego kastrację. Moje mają 7 miesięcy i zauważyłam, że już sporo śpią. Mają napady zabawowe, fruwają czasem po mieszkaniu ale mimo wszystko już się stabilizują. Mniej jedzą, więcej śpią, noce są już przespane (a tu różnie bywało), później wstają. Taki wiek jak u Marlenki to najfajniejszy jestSkipper pisze:Z tego co zauważyłam, z wiekiem kotom spada werwa do zabawy.
O tak, dla Rico brak kocich klejnotów rodowych (to chłopak z rodowodem, a tatuś Supreme Champion więc klejnoty cenne) nie przeszkadza bynajmniej w molestowaniu MarlenkiSaga pisze:A to tak i dodaj jeszcze do tego kastrację.
(Zhuangzi 庄子) Marlenka oparta, widać że czuje się u jego boku (mimo wszystko 
) bezpiecznie. Mój mały Cosmo ma tylko zabawę w głowie. Moje dwie panny sie nie dają i on się ich boi. Migotka - ochmistrzyni karci go jak coś przeskrobie. Czasem się noskami dotkną (jak Cosmo jest spokojny), powąchają go, ale do zabawy się z nim nie garną. Do przytulania też nie. 
)(Zhuangzi 庄子) (Zhuangzi 庄子)
