Cóż, ponoć pieniędzy i kotów nigdy za dużo
Mój koci duet powiększył się do trio - od soboty mam 3-miesięcznego pręgowanego małego terrorystę (bo inaczej nie można o nim powiedzieć). Z hodowli wzięłam najbardziej temperamentnego chłopaka coby sprostał energii Rico, ale młody przeszedł najśmielsze oczekiwania w tym względzie.
Z racji, że miałam już jedno dokacanie wiem mniej więcej jak to wygląda i czego można się spodziewać, ale żeby 3-miesięczny maluch potrafił sprowadzić do parteru (a nawet niżej) Rico, to tego się nie spodziewałam.
Najwyraźniej ma aspiracje na bycie przywódcą kociego stadka i zdaje się cel ten bardzo szybko osiągnie

Łapoczynów ani ataków nie ma, ale mały nie daje sobie w kaszę dmuchać.
Nie wiem, który z moich dwóch kotów - Skippi czy Rico stał wyżej w kociej hierarchii, ale mały odnosi się inaczej do Skippiego a inaczej do Rico. Na Skippiego tylko powarkuje (jak Skippi zacznie fuczeć), natomiast dzisiaj po prostu popędził Rico na cztery wiatry.
Rico usiadł niedaleko niego i fuknął - mały na to wydał z siebie bardzo głośne modulowane zawodzenie (nie sądziłam, że małe kocie płucka są w stanie wydawać dźwięki o takim natężeniu) wskutek czego Rico zaczął się powoli wycofywać to tyłu, a potem jak ryknął to Rico najpierw rzucając się do ucieczki pośliznął się i przewrócił, a potem gnając na oślep wyrżnął głową o szafkę w kuchni.
Nic dodać nic ująć
