Wybaczcie, ale mam właśnie nie najlepszy czas i nastrój czasem mi się obniża.
Dziękuję Wam za dobre i mądre słowa
Komanko, ja rozumiem, że trudno jest w takiej sytuacji przeciwwstawić się woli lekarza i człowiek jest skołowany. Sama też kiedyś przeżyłam taki swój "pierwszy raz" w gabinecie weterynaryjnym i powiem, że po tej dyskusji, gdy jednak postawiłam na swoim i wet zrobił jak chciałam, wyszłam od niego spocona i na trzęsących się nogach jak z waty. Chodziło wtedy o sposób premedykacji mojego kota do narkozy i ja byłam pewna tego, co wiem, a jednak "walka" z wetem była bardzo wyczerpująca psychicznie. Ja nawet wiem, dlaczego tak się dzieje - tzn. dlaczego tak trudno jest nam sprzeciwić się lekarzowi (o tym napiszę kiedyś w innym wątku), ale mimo to takie sytuacje, jak twoja, bywają frustrujące. Ale gdy czytam te wszystkie pozytywnie zakończone historie kotów, to jednak dochodzę do wniosku, że nasza forumowa działalność to nie orka na ugorze