Razem z czwórką moich urwisów witamy wszystkich Forumowiczów i ich ludzkich sługów :)
Siuks, Junior, Stara i Ahmed to nasza silna grupa pod wezwaniem, każdy ma swoją smutną historię.
Siuks przyjechał do nas ze schroniska z Rudy Śląskiej, na tymczas, miał mieć 7 miesięcy. Gdy przyjechał, okazało się, że wprowadzono nas w błąd - kotek ma ok. 7 ale lat. Doszliśmy do wniosku, że jest mało adopcyjny i z nami zostaje
Ponieważ był całe życie bezdomny był drobny i chudziutki, co mogło zmylić. Był też po nieleczonym w odpowiednim czasie kocim katarze i z oberwanym więzadełkiem (czy czymś ją trzymającym) 3 powieki, na skutek czego już na zawsze będzie miał ją 'na wierzchu. Na to oczko niestety i tak nie widzi, na drugie ledwo ledwo, ale nie przeszkadza mu to być wdzięcznym i kochanym miziakiem :):)Stara i Junior - trafili do nas też na tymczas. Stara jako świeża mama, zupełnie dzika, złapana z trójką kilkutygudniowych malców. Po odchowaniu jej dzieci dwójkę wyadoptowaliśmy, a odnośnie jej stwierdziliśmy, że kto adoptuje dzikiego kota? Więc została u nas ze swoim najmniejszym dzieckiem (największym łobuzem) Juniorem. Są u nas ponad 1,5 roku, a my nawet nigdy jeszcze jej nie dotknęliśmy, nie pogłaskaliśmy. Ale jest szczęśliwa - zakochała się w Siuksie i nie opuszcza go na krok :)
Ahmed - trafił do nas kilka tygodni temu. Zaczął przychodzić do nas na michę i tak został. Wydaje mi się, że jest kociakiem, który jako kilkumiesięczne dziecko czasem do nas zaglądało ok. dwóch lat temu. Widocznie ktoś musiał wyrzucić go z domu, bo kiedy zaczął do nas przychodzić był bardzo przestraszony i nie dał się do siebie zbliżyć. Teraz nawet barankuje i wskakuje do nas do łóżka :) Jest bardzo dużym, masywnym, 'zbitym' kotem, do którego wszystkie nasze futra mają niesamowity szacunek i chyba się go boją, dlatego nazywamy go moim amstaffem, którego zawsze przecież chciałam mieć, a nie koty
A cała nasza historia zaczęła się 5 lat temu od Promila, którego ściągnęliśmy do siebie z Biłgoraju jako gówniaka. Niestety po dwóch latach okazało się, że oprócz tego, że Pani która nam go przywoziła pomyliła kota i książeczkę (miała przyjechać dziewczynka i od niej była książeczka a przyjechał kocur), to wyniki badań, które nam zostały były nieprawdziwe - po dwóch latach okazało się, że Promiś ma białaczkę, zaczęło się rozwijać wiele chorób i niestety musieliśmy go pożegnać :( Ale dzięki niemu uratowaliśmy 4 kolejne kocie życia, więc te dwa cudowne lata z nim będziemy pamiętać do końca życia...
, fantastycznie, że tu trafiłaś. Cudna gromadka pręgusków, cudna 
powodzenia w Barfowaniu 
przy takiej liczbie pysiaczków do wykarmienia to najbardziej ekonomiczna, a przy tym naturalna opcja żywienia kotów 
(Zhuangzi 庄子)
) mają zdrowe podejście do żywienia i nie powinno być kłopotu z ich przestawieniem.